تنفس پرانیكی

تنفس پرانیك ، یا تنفس كامل ، تمامی حجم ریه ها را به كار می اندازد ، بنابراین مقادیر پرانای بیشتری را دراختیار ما قرار می دهد تا برای خود، برای دیگران و برای مدی تیشن مورد استفاده قرار دهیم . مدی تیشن قلب ، تنفس كامل را بكار می گیرد تا پرانا را از چاكراهای قلب و دستان به بیرون بتراود.1- دستان خود را در قسمت پائین شكم ، درست در زیر ناف قرار دهید.2- هوا را همراه با پرانا از طریق بینی فرو برید و به سمت پائین شكم بفرستید؛ دستان شما بایستی به آرامی به طرف بالا حركت كند، زیرا دیافراگم اندامهای داخلی را به آرامی به سمت پائین و كمی به طرف بیرون فشار می دهد.3- قسمت پائین شكم شما اكنون پر از هوا است ؛ به فرو بردن هوا ادامه دهید، تا حركتی از پائین به بالا، تا قفسه سینه ایجاد گردد.4- هرگاه قفسه سینه پر از هوا شد، یكی دو ثانیه تأمل كنید.5- هوا را به آرامی از قفسه سینه و از طریق بینی خارج كنید.6- هرگاه ریه های شما خالی شد چند ثانیه تأمل كنید و سپس دوباره دم فروبری را انجام دهید.7- این دور تنفسی را تكرار كنید. اینگونه دم و بازدم ، یك دور تنفس را تشكیل می دهد.

اسرار کاوش...