چگونه انسانهای اولیه به حالت هیپنوتیزم میرفتند؟

پزشكان، عارفان، به كارگیری روش های هیپنوتیزم در آیین وودو برای سفر بین سیاره هاانسان ها بیش از 40 هزار سال روی این سیاره زندگی كرده اند. در آن زمان در هر قسمت از این سیاره، نوعی خلسه روی می داده است. هیپنوتیزم درمانی نوین امروزی، شكل تعمیم یافته ای از روش های عارفانه ای است كه اجداد ما استفاده می كردند و این روش به شكل علم درآمده است.انسان ها پیش از اختراع زبان از توانایی خود برای كنترل وقایع آگاه نبودند. آنها احساس بیچارگی می كردند، چون كه نمی دانستند، مغزی دارند كه می تواند بر امور زندگی شان اثر بگذارد. آنها فكر می كردند كه یك نیروی نامرئی قدرتمند از بیرون بر آنها تسلط دارد. انسان های شبه انسان در روند اشتقاق اولیه وقتی دریافتند كه می توانند فكر كنند و انتخاب كنند، انسان شدند.كشف سنگواره ها حاكی از آن است كه مغز انسان در چند میلیون سال اول حیات انسان دو برابر شد و بعد در چند ملیون سال بعدی نیز دو برابر شد. اندازه ی مغز انسان در طی سه میلیون سال بعدی، این امكان را برای انسان ها فراهم كرد كه توان فكر كردن داشته باشند.وقتی مغز انسان بزرگتر شد، توان تفكر ارادی را یافت؛ به این ترتیب، اطلاعات را در حافظه ی خود ذخیره كرد. ذخیره ی اطلاعات در حافظه، وسیله انتقال اطلاعات از یك نسل به نسل بعدی و انتقال اطلاعات به نسل جوان است.اكنون برای بهبود قدرت ذهن، روش های هیپنوتیزمی زیادی در اختیار داریم. اگر بتوانیم این قدرت را مهار كنیم، می توانیم دنیا را در قرن جدید به گلستان تبدیل كنیم، طوری كه فراتر از آنچه در ذهن پیغمبران بود، پیش برود. برای تحقق رویای اجدادمان هر نوع امكاناتی را در اختیار داریم و در چنین حالتی هر فردی به نهایت توان بالقوه خود دست می یابد.انسان های بدوی آنچه را كه یاد می گرفتند، نمی دانستند؛ چون كه هر یك از ما، ماشین آلاتی در مغز خود تعبیه كرده ایم كه اعتقادات ما را تقویت می كنند. اجرای هیپنوتیزم به شیوه ی نوین، این امكان را برای ما فراهم می كند كه به ذات خود توجه كنیم و از خود محافظت كنیم و به نیروی خارجی وابسته نباشیم. امروزه پژوهشگران پیش كسوت و افراد حرفه ای وارد به امور بهداشتی و سلامت، به هیپنوتیزم به دیده ی احترام می نگرند. حالا می دانیم كه هیپنوتیزم، علم به كارگیری ذهن است و ملازم مفیدی برای درمان در زمینه ی روانی و جسمانی است.وقتی انسان های بدوی از موقعیت دنیا آگاه شدند، اجداد میمون صفت ما شیفته ی ناشناخته های این دنیا و مخصوصا" رفتار عجیب خورشید شدند. این كره ی نورانی كه صبح ها درمی آمد و شبها ناپدید می شد، باعث وحشت و دلواپسی می شد.آتش به دلیل ارتباطی كه با خورشید داشت، تسریع كننده ی دعا به حساب می آمد و درنهایت باعث خودآگاهی از حالت خلسه می شد. نقاشی های ماقبل از تاریخ در داخل غارها، گواهی بر این پدیده است. باستان شناسان و جامعه شناسان، اطلاعات بیشتری در این خصوص فراهم كرده اند و می گویند كه هیپنوتیزم، مدت ها پیش از اختراع كلام یا درك اصول مكانیك وجود داشته است.

اسرار کاوش...